Jeugd – Ervaring – Overlevingsmechanisme - Trigger

In jouw jeugd heb je te maken gekregen met allerlei ervaringen, wellicht wel traumatische. Welke zorgen dat jij je veilig of onveilig gaat hechten. Wanneer jij veilig gehecht bent, zul je minder snel een belemmerende overtuiging creëren. In de meeste gevallen zijn wij helaas niet allemaal veilig gehecht. Het merendeel van de bevolking is onveilig gehecht.

 Er zijn twee verschillende soorten onveilige hechting.
 De een zorgt er voor dat jij je afhankelijk opstelt tegenover de ander, "ik heb jou nodig"
De ander is het tegenovergestelde, "ik heb jou niet nodig, ik doe het zelf wel" 

Wanneer we gaan huilen omdat we honger hebben, maar er niet aan onze behoefte werd voldaan, creëerde wij een overtuiging zoals “ik ben het vast niet waard” of “ik ben niet goed genoeg”.  Niet omdat we dit echt dachten, maar omdat we niet beter wisten, en wij zelf antwoorden moesten geven aan onze onvervulde behoefte.

Hierdoor hebben een strategie ontwikkeld om onszelf in onze jeugd veilig te stellen voor onvoorspelbaarheden. Enkele voorbeelden van overlevingsmechanisme zijn bijvoorbeeld wanneer je bang bent om niet goed genoeg te zijn, gaan we please-gedrag vertonen. Perfectionisme, prestatiedrang, conflict vermijden, jezelf wegcijferen en zo zijn er nog een hoop andere strategieën die ervoor zorgen dat jij jezelf snel in “veiligheid” kon stellen.

De reden dat wij willen overleven is een oer oud gevoel. Ons brein is ervoor gemaakt om jou in een levensbedreigende situatie zo snel mogelijk in veiligheid te brengen zonder dat het al te veel energie kost. Want deze energie hebben wij uiteraard heel hard nodig. Je brein kies voor de snelste, makkelijkste route welke het minste weerstand geeft. Helaas kan jouw brein nu geen onderscheid meer maken in een levensbedreigende situatie en het nu. JIJ kunt dit onderscheid nu wel maken.

Alleen zijn deze “routes” in ons brein zo vaak bewandelt, dat het buiten de paden betreden ons veel meer moeite kost. Ook al weten we dat de uitkomst beter zal zijn, het voelt nog steeds heel onveilig. Hierdoor zullen we snel terugvallen op onze oude geprogrammeerde routes. 

Dit overlevingsmechanisme hebben we ons zo eigen gemaakt, en er hoeft maar iets te gebeuren waardoor onze overtuiging “het niet waard te zijn” of “niet goed genoeg te zijn” wordt. Deze reactie noemen we triggers. 

Zodra jij merkt dat je getriggerd wordt, kun je voorzichtig opzoek gaan naar de onderliggende overtuiging? En kun je hier oordeel loos naar kijken? In plaats van uit angst reageren, kun jij jezelf nu de liefde geven die je in je jeugd hebt gemist? 
 
 

Alles heeft jou gemaakt zoals je nu "doet" 

Niet zoals je bent, want jij hebt altijd een keuze om het anders te doen.

Jij kunt dus zelf bepalen wie jij bent!